Fluwelen randje

Op de mooiste dag van deze prille zomer ruim twee uur in de trein gezeten. Is dat erg? Welnee. Het had een doel. Lekker bij gekletst met een vriendin op een schaduwrijk pleintje. Met de frisse Haagse zeewind schoven we al snel de zon weer in. We raakten niet uitgepraat. Altijd een goed teken. En de critici denken nu, raak jij dan ooit uitgepraat? Ik dacht het wel.

Op de heenweg in de trein stond ik open voor iedere medereiziger. Ik had er zin in. Helaas, op een goed gesprek met een hond na, bleef de diepgang steken op de vasthoudendheid van kattenharen op kleding.

Na de hele middag praten, ben ik op de terugweg in een boek gedoken. Geen mens meer gezien, laat staan gesproken.

Die avond een borreltje voor een net 40-geworden buurvrouw. En ja, weer veel woorden! De mooiste werden begeleid door een klarinet. Een verhaal over een wolf in het bos. Laat je nooit weerhouden om het bos in te gaan uit angst voor de wolf. Het leven begint pas als je de wolf durft te bevrijden!

Over wolven en bossen valt trouwens nog veel meer te vertellen. Dat doe ik morgen. Maar vandaag ben ik een stuk stiller. Tijdens het rennen een onverwachts cadeautje gezien. Een land vol graan met een fluwelen randje!

20130709-122123.jpg

20130709-122213.jpg

20130709-122226.jpg

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s