Het is niet zomaar klaar

Gisteren heel hard gewerkt om alle randjes bij te werken. Nieuw schuurpapier, lekker ruw, dat helpt. De lege keuken inspireert om de inrichting te herzien. Er komt een nieuwe tafel. Een hele oude. We hadden ook nog niet genoeg tafels. Heel af en toe voeren we een tafel af, omdat ie echt van ellende uit elkaar valt en niet meer te maken is. Als ik snel tel, staan er 6 in huis, drie in de deel, vijf in de tuin en drie in het telefoonhuisje. Verder hebben we een stuk of tien schragen met bladen en twee biertafels. Dus het werd wel tijd voor een nieuwe tafel.

Het wordt een echte oude met een marmeren blad. Zo groot dat verder alles eruit moet. Behalve de koelkast. Maar die moet op een andere plek. Dus het espresso apparaat moet verplaatst. En het groene kastje. Inderdaad een kleine volksverhuizing op de vierkante meter. Vanavond is alles weggehaald en opnieuw opgehangen dat de vloer niet raakt. Vannacht kan het stof zakken en morgen wordt er gelakt. Een paar keer. Het moet een heel stevige laklaag worden. En daarna kan het grote inruimen beginnen. Het weekend komt de nieuwe oude tafel. Dan pas weten we of we ook nog kunnen zitten in de keuken en of we nog wat pannen kwijt kunnen. Ach, allemaal geen probleem. De keuken gaat er in ieder geval geweldig uitzien.

De eetkamer is een heel ander verhaal. Heel simpel. Daar is vandaag niets gebeurd. En morgen gaat daar ook niet veel gebeuren. Misschien een paar randjes. De bandschuurmachine blijkt wat essentiële delen te missen en morgen komen die aan. Wellicht de reden van mijn onmacht om er mee te werken? We zullen het zien. Ik krijg nog kans genoeg om het uit te proberen.

Vandaag in ieder geval het ultieme kampeer diner gegeten. In een gezonde variant. Speciaal voor dit gerecht hebben we op vakantie standaard een klopper en een koekenpan mee. Pannenkoeken. Met spek, uien, of wat er verder maar is. Maar pannenkoeken zijn natuurlijk helemaal Dukan onwaardig. Je kunt pannenkoeken ook met havermeel zemelen maken, maar dat smaakt echt totaal anders. De variant die we vanavond eten is zonder dat alles. Courgettes met ei en feta. Heerlijke pannenkoeken. Zonder bloem, dus Pierre kan er mee leven. Feta staat niet in de lijst van 100, maar je kunt ook Cottage Cheese gebruiken. Eerlijk gepikt.

Voor 2 Pierre Dukan waardige courgette pannenkoeken heb je per persoon een halve courgette (of een hele, niet te groot geplukt), 1 ei, ongeveer 25 gram kaas (liefst wat zoutig), peper, paprikapoeder, knoflook, olijfolie en bieslook nodig.

Rasp een (halve) courgette en meng dit met 1 ei. Voeg gesneden knoflook, peper en paprikapoeder toe en meng dit. Om de pannenkoeken te bakken is het handig een steekring (hamburgers) of een kleine springvorm (‘kindertaart’) te gebruiken. Doe wat olie in de hete pan. Leg de ring in de pan en schep ‘het beslag’ in de ring. Snij een stukje Feta in kleine stukjes en druk dit in het pannenkoekje. De ring verwijderen. Je kunt er twee of drie tegelijk in de pan bakken. Na ongeveer 3 minuten kun je ze heel voorzichtig omdraaien. Bak de pannenkoekjes lang genoeg, zodat ze gaar zijn (5-10 minuten op laag vuur, afhankelijk van de dikte). Voor het opdienen wat bieslook erover knippen.

Een berg courgettes

De stapel courgettes is al aardig geslonken. Het is fijn uitdelen met zo’n opbrengst.

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s