Mooi rood

Tussen alle drukte van barbecues en RD’s door hebben we natuurlijk wel even het tafelblad van 200 kilo op het knalrode onderstel geplaatst. Met vereende krachten. Het ziet er zo fragiel uit. Grote scheuren in het blad doen vermoeden dat het elk moment kan breken. Zwaar bewapend beton, dat is het eigenlijk. Met een prachtig granito uiterlijk. Het is gelukt. Vier supersterke mannen hebben hem netjes geplaatst. En ik heb hem schoon gepoetst.

De tafel is direct ingewijd. De toetjes (een trio met walnoten en honing) kosten een hoop ruimte en dat paste allemaal. En daarna nog lekker even een cappuccino.

Zware oude tafel
20130902-074602.jpg

The day after hebben we het rustig. Op bezoek bij oma, Ikea en een bed bouwen bij de jongste. Vroeg opstaan. Ok. Iets later dan gepland. Bij oma koffie drinken. Een uurtje rust. Oma is moe en slaperig. Daar worden wij vanzelf rustig van. We genieten van wat ze nog allemaal kan vertellen met haar ogen en haar lach. We horen alleen de woorden niet. Maar we begrijpen haar bedank-smile heel goed.

Bij Ikea op zoek naar een bedbodem en nog wat praktische zaken. Afwasborstels, klerenhangers, een knalrode dekbedhoes voor het nieuwe bed van Han. We houden allemaal van rood. En een kastje. 54% afgeprijsd, mits we het zelf van de muur in de showroom schroeven. Geen probleem. Scheelt weer in elkaar zetten. Het wordt wel steeds krapper in de auto.

In Han zijn huis is het precies zoals je verwacht in een studentenhuis. Het aanrecht vol vieze vaat. De wc stinkt. De oude kamer van Han is nog niet helemaal, pardon, is nog helemaal niet ingepakt. En op zijn nieuwe kamer is een stukje uitgeruimd. De plek voor het nieuwe bed. Verder nog geen verhuis-beweging. Logisch, op zich. De verhuizende student heeft onverwachts nog geen nieuwe kamer in de stad waar hij verder gaat met zijn masters. Zijn ouders komen woensdag zijn spullen dan maar verhuizen naar zijn ouderlijk huis. Ik heb medelijden met hem. Tot hij een kamer heeft, mag hij bij een van zijn ouders wonen. Welke student wil dat na vier jaar op kamers?

En wat doen wij? We beginnen gewoon. Stijn en Han bouwen een bed dat precies past in het smalle deel in zijn nieuwe kamer en ik begin met het in en uitruimen van de kledingkasten. Ik wissel de kleren van de twee jongens gewoon om. Wel vreemd hoor. Kleren opvouwen van je zoon die op zich zelf woont. Volgens mij vind hij het niet echt nodig. Maar het lukt me niet alles net zo terug te proppen.

20130902-075623.jpg
De huisgenoten kijken verbaasd naar de vader zoon interactie. Ze kunnen het echt. De vrienden helpen met het Ikea puzzelen van de lattenbodem. Het moet ook snel, want die avond moeten ze allemaal naar de kroeg van de vereniging om de nieuwe eerstejaars te ontvangen. In no time staat er een (tweepersoons) bed dat precies past. Een turbo actie. De dag daarvoor zijn de ouders van een nieuwe huisgenoot de hele dag bezig geweest om de kamer in te richten en het is niet eens af. Wij waren er vier uur.

Eerlijk gezegd hadden wij het ook graag wat rustiger gedaan. Wel zo gezellig. Gelukkig moet de kamer nog geschilderd worden. We komen deze week nog een keer terug.

Advertenties

2 gedachtes over “Mooi rood

  1. Vanmorgen om acht uur gaat de telefoon. Mam weet je waar mijn zwarte broek is? En mijn schoenen? De lieverd moet werken en kan niets vinden. De broek hangt gewoon aan een hangertje. De schoenen had ik in een schoenendoos in zijn wasmand gepropt. Klaar om naar zijn nieuwe kamer te sjouwen. Logisch dat ie hem niet kon vinden.

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s