Gewoon wat een student ’s avonds eet

De eerste weken van september vindt er een ware volksverhuizing plaats. Een studentenvolksverhuizing. Nieuwe studenten gaan voor het eerst op kamers en worden bijgestaan door ouders die twijfelen of hun zoon of dochter dat wel gaat redden. De bachelors vertrekken op weg naar een baan of een masters in een nieuwe faculteit en nieuwe stad. Ouders zijn niet eens in beeld. En de binnen-een-huis verhuizingen van de bezemkast naar een echte kamer omdat de ouderejaars vertrekken.

Han verhuist van zijn rumoerige kamer beneden aan de straat naar de zolderkamer met meer rust en ruimte. Zondag hebben we in een bliksemactie een bed gebouwd en zijn kleren verhuisd. Inmiddels staat ook zijn bureau met elektronica op zijn plek. Gelukkig verder nog niet veel, want er moet nog geschilderd worden. En dat mag ik doen. Stijn gaat het weekend planken ophangen. Dat is mannenwerk.

Voor we kunnen schilderen, vult Han de gaatjes en de kieren. En ik boen. De grijze balken worden weer crème. Na ongeveer twee uur kan eindelijk de verf open. Han en ik zijn hard aan het werk, er wordt weinig gezegd. Heb ik eindelijk kans op een goed gesprek, komt er niets uit. Misschien komt dat ook dat het vandaag 30 graden is en we op een zolderkamer werken, waar het waarschijnlijk nog tien graden warmer is. Het is wel gezellig. Dankzij een restje grondverf lukt het zelfs om de MDF platen van de kast te schilderen. En we zijn apetrots als we om half acht geroepen worden voor het eten, dan is er nog een balkje te gaan.

En wat eet een student die kookt voor zijn huis en de moeder van een van de jongen? ‘Lasagne’. Voor het eerst durf ik niet te zeggen dat ik liever lasagne zonder de lasagne eet. Ik heb geluk. De eerste laag zit vast aan de bodem, dus die blijft in de schaal. Ik schep bescheiden op. Lekker veel groente, het is heerlijk. Ik neem zelfs nog een keer (zonder vel). Leuk om zo ‘mee’ te eten. Ik krijg te horen dat Han slechts een of twee gerechten kan koken, waaronder spaghetti Carbonara. Volgens mij kan hij wel meer, maar blijkbaar kiest ie in zijn huis voor snel en makkelijk. En smakelijk. Verstandige keuze! Voor meer ideeën kan hij altijd terecht op ‘Gewoon wat een studentje ’s avonds eet‘.

De gesprekken aan tafel zijn als vroeger bij ons in het studentenhuis. Snelle gesprekken over van alles. Als je niet oplet, dan snap je er niets van. Als je het na moet vertellen ben je het al kwijt. Een opmerking weet ik nog. We hadden het over de jonkies, de eerste jaars. ‘Ja, die zijn zo jong. Net 12 of zo’, zegt de vierdejaars student. Hij vergist zich een paar jaar. Maar hij is zelf ook al ongeveer 22. Oud hè.

20130906-103753.jpg

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s