Lekker warm

We komen de verkeerde tijd aan, ze ligt net in bed, een klein hupske. Als we haar voorzichtig aanraken, trekt ze een van onze handen onder haar gezicht. Ze geniet. ‘Ben je er?’, eigenlijk wil ze haar ogen niet open doen. Het is genoeg om zijn hand tegen haar wang te voelen. Zou ze denken dat het opa is? Haar geheugen is zo fragiel. De tijd dat we er zijn vraagt ze vaker: ‘Zijn jullie er?’ en dan ineens: ‘Waar is de rest?’ Kijk, dat is een goede vraag. Bij de familie zijn we altijd met veel.

Om te kijken of ze toch een beetje wakker wil worden, wrijven we over haar arm. ‘Lekker warm’, zegt ze en ze kijkt ons aan met grote dankjewelogen. We stoppen haar wat verder in. Onder twee dekens in de warme kamer, koud? Zo handen in handen zittend, ze pakt ze altijd alle twee, voel je het warmer worden onder de dekens. Zachtjes wordt haar ademhaling zwaarder. Slaapt ze? Nee. Haar handen houden stevig vast.

20130930-112636.jpg

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s