Nog niet jarig

Maar vandaag wel. Onze jongste zoon wordt vandaag 20. Zo snel als de tijd gaat. Twintig jaar is jong volwassen. En dat is hij ook. Groter dan zijn ouders. Zelfstandig en verantwoordelijk. Betrouwbaar en lief. Ooit was hij een klein Michelin mannetje. Hij wachtte met lopen tot 14 maanden, omdat hij liever keek wat zijn broer deed dan dat hij zelf iets ondernam. Hij heette de eerste drie jaren Xerox omdat hij in alles zijn oudere broer kopieerde. Toch was en is hij heel erg zich zelf. Als Max van drie van de tafel sprong, ging hij met dezelfde kreet, achteruit kruipend er van af. En dat is maar goed ook, anders was ie nu niet meer heel.

Hij is een heel eigen persoon. We zeggen wel onze zoon, maar hij is van zich zelf. Sommige dingen hebben we hem wel goed meegegeven. Het blijft spannend tot het laatst of hij dit weekend thuis komt en zin heeft in een feestje. In Eindhoven is het zo druk, dat hij zijn verjaardag gewoon vergeten is. Hij is gewend dat verjaardagen bij ons wat rommelig gepland worden. Dus dat doet ie goed. Het wordt uiteindelijk op zondagmiddag een borrel met uitnodigingen aan vrienden nog tijdens het feestje. En die komen gelukkig ook. Wel gezellig. Op maandag, zijn echte verjaardag, heeft hij geen tijd. Maandagavond is dispuutavond. Wordt een feestje met veel vrienden en veel drank. Meer hoeven we niet te weten.

We houden het bescheiden. Zelfgebakken brood, Melba toastjes (toevallig in huis) en lekkere kaas en smeersels voor er op. Iedereen is op tijd weer weg, het is tenslotte zondag. Om tien uur ’s avonds verschijnen nog wat vrienden. De volgende ochtend is alles schoon op, inclusief het bier.

Zelfgebakken brood met maanzaad Maanzaad uit de moestuin. Geeft geen bijwerkingen.
Zelfgebakken brood met maanzaad
Maanzaad uit de moestuin. Geeft geen bijwerkingen.

Als ik maandagmorgen zoonlief en de laatste gast naar de trein breng is het erg leeg in huis. Om de stilte te temmen, speel ik de ‘beker’ song (als link niet opent: cup song in Irisch). Daar wordt ik helemaal vrolijk van.

Rennend in het veld kom ik de familie zwaan weer tegen. Het gezin is nog steeds compleet. Maar niet voor lang, schat ik zo. De jonge zwanen zijn nu net zo groot als hun ouders. En dat in één seizoen. Toch fijn dat wij er iets langer over mogen doen om onze kinderen los te laten.

De kinderen zijn in een seizoen groter dan de ouders
Advertenties

Een gedachte over “Nog niet jarig

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s