Rustig weekend

Stoofpeertjes uit de Betuwe.
Stoofpeertjes uit de Betuwe.

Ik vraag me altijd af hoe andere mensen hun weekend vullen. Wij hebben het echt heel rustig. Geen kinderen thuis. Toevallig eens een keer niemand die spontaan langs komt. Genoeg tijd om de krant uit te spellen en te klussen. We gaan lekker aan het slow food. Dat wil zeggen koken waar tijd voor nodig is. Meestal met ingrediënten waar ook tijd aan besteed is. We hebben wel een feestje op zaterdagavond en een feestje op zondagmiddag. Dan is zo’n pan met stoofvlees lekker makkelijk. Als alles goed gaat, hebben we heerlijke hachee voor zaterdag- én zondagavond.

Natuurlijk loopt het niet helemaal zoals we dachten. Allereerst zijn we zelf moe van de week. We slapen uit. Lever je toch een paar uur van je dag in. We doen boodschappen samen. Lekker truttig. Met zijn tweeën duurt het meestal dubbel zo lang. Omdat we ook een verjaardagscadeautje zoeken, lopen we zelfs dé stad in. In dit geval Geldermalsen. Er is een Hema dus we vinden snel iets leuks.

Tot zover niets bijzonders. Nog tijd zat om te gaan koken. Het suddervlees heeft minimaal drie uur nodig. Stijn moet het dak op, dus ik ga koken. Er gebeurt toch iets onverwachts. Een groepje vrouwen heeft een uitje in Buren bedacht zonder eerst Ienvent te bellen. Ze zijn gewoon aan de wandel gegaan met het idee dat Buren genoeg te bieden heeft voor een hele dag entertainment. Tsja. Onze -gok eens ruim- tien winkels heb je binnen een uur wel gezien. Koffie drinken en eten kun je ook niet de hele dag door, alhoewel ze minimaal drie tentjes bezoeken: de Remise, Koffie en Kunst en Bistro Picasso. Ze gaan naar het Marechaussee museum. Dat  kost misschien een uurtje en zo komen ze dankzij Mieke bij mij terecht. Ze schilderen vrolijke wulpse vrouwen en zijn helemaal gelukkig dat dat zittend kan. Blijkbaar toch moe van een dagje slenteren.

Ondertussen heb ik geen tijd om slow te koken. Zaterdagavond eten we vis met aardappelpuree. Ook lekker. Zondag hebben we weer een kans. Alleen wordt het een klein beetje laat in Zoetermeer en begint onze dag weer wat later dan gepland. Ik maak de hachee wel klaar, maar het sudderproces is pas halverwege als we op pad moeten. De begeleidende peertjes zijn nog bleek. We durven de pannen niet aan te laten staan. Die avond eten we brood met een gebakken eitje. Het vlees is te slow. Maandag. Dan gaan we eindelijk genieten. Als ik tenminste niet vergeet de pannen op tijd op het vuur te zetten. Ze moeten nog een paar uurtjes.

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s