Nieuw leven

Omdenken

Nooit gedacht dat er zoveel moois is in deze wereld. Zelfs op deze herfstige regendag. Als je open je omgeving tegemoet treedt, dan is er altijd wel iets of iemand die je hart raakt. Alleen maar bijzondere gesprekken vandaag.

Al heel vroeg met de trein op weg naar Leiden. Daar heb ik een gesprek met de moeder van de geluksroute. Ooit van gehoord?
‘De uitnodiging van de Geluksroute is heel simpel: waar word je gelukkig van en wil je dat delen? Die uitnodiging is voor iedereen, dus of je nu van yoga houdt of bellenblazen, van stilte of juist beweging, het kan allemaal. Ook een hele filosofische uitwisseling over geluk, over de maakbaarheid of dat het uberhaupt “ergens” door komt, of dat je het gewoon wel/niet bent, of dat er verschil is in de soorten geluk, het maakt niet uit. Want geluk delen brengt altijd meer geluk te weeg.’

De geluksroute is een min of meer georganiseerde manier om te delen in geluk. Daar kun je toch alleen maar blij van worden? Marike van IJssel heeft het ooit bedacht als een leuk feestje in haar eigen stad en nu groeit het langzaam maar gestaag uit tot een landelijke happening. Een dagje geluk delen wil ik ook wel in Buren. Heel voorzichtig ga ik op zoek naar mensen die hier aan mee willen doen. Heb je iets te delen? Wil je helpen organiseren? Heb je een idee voor een locatie? Al die brokjes samen vormen een nieuwe route in Buren in 2014.

Het tweede gesprek is een cursus. Samen met mijn zusje op Facebook cursus bij Olwen Harkema. Fijn mens die ons uitlegt hoe je de privacy op Facebook een beetje kan organiseren. Vergis je niet, als je eenmaal iets op Facebook zet, kan iedereen die daar zijn best voordoet, dat ook achterhalen. Je kunt wel proberen om de kring wat kleiner te houden. En vooral, niet iedereen elke weer lastig vallen met jou berichtjes. Deel je met je vriendinnen graag de foto’s van je kinderen en verder met niemand? Maak dan een lijst. Andersom is er ook van alles mogelijk. Wat jij wil lezen van je Facebook vrienden kun je helemaal zelf bepalen. Wel jammer dat de regels op Facebook elke maand veranderen. Het is nooit af.

Samen reizen we met de auto naar onze moeder. We evalueren de cursus in de auto. De reis is te kort. Lunchen bij moeders. Jammer dat ze niet meer zo goed ziet, ze zou anders veel vaker op Facebook kijken. Ze staat natuurlijk wel bovenaan in onze familie lijst.

Zus wil voor de files naar huis. Ik ben met de trein en hoef nog niet weg. Als ik samen met haar aan tafel zit, lijken we uitgepraat. Het valt stil. Niet voor lang. Moeders deelt graag waar ze zich druk over maakt. En al is haar wereld kleiner, daarom is het niet minder belangrijk. Het is nu weer jammer dat ik met de trein ben. Ik moet ook op tijd weer weg om tegelijk met zoonlief thuis te komen. Eerst twee uur treinen.

Misschien het minst leuke onderdeel van de dag was het reizen met de trein. ’s Ochtends haal ik met moeite de trein van tien over half acht. Ooit ging ik drie dagen tot vier dagen in de week om half zeven op pad met de trein. Ver voor de rest van het gezin wakker werd. Meestal zonder een centje pijn. En kwam ik pas na zevenen weer thuis. Vandaag besef ik weer wat voor een geschenk het is dat ik dat niet meer moet. Ik mag nu wel. Als ik daar zelf voor kies. Wat een luxe.

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s