Landlieden lezen moeilijk...

Landlieden lezen moeilijk…

Schrijven is echt heel leuk. Ik heb het al vaker gezegd, geef mij een onderwerp en ik schrijf er iets over. Ik heb een onderwerp, waar ik een heel boek mee kan volschrijven en dat ga ik ook doen. Toch is het moeilijk om ook werkelijk elke dag te schrijven aan het boek. Gisteren heb ik ongeveer 5000 woorden geproduceerd en daarvan de helft direct weer weg geknikkerd. Vandaag heb ik pas vijf woorden geschreven. Nieuwe, betere woorden. In plaats van een rijtje van vijf van gisteren.

Gelukkig moet ik ook nog heel wat informatie verzamelen voor ik het hele boek kan schrijven. Vandaag is zomaar een verzameldagje geworden. Ik lees en ik vat samen. Morgen ga ik schilderen en wie weet, lukt het overmorgen dan weer op echt te schrijven.

Ik roep altijd dat ik niet veel tijd nodig heb om te schrijven, Dat is ook zo. Maar wel om te beginnen. Het duurt echt nog wel even voor het boek af is. Wat er ook gebeurd, ik schrijf een boek.

Misschien maak ik me onbewust toch zorgen of het boek ook gelezen wordt. Mijn doelgroep is veel breder dan alleen schapenhouders, maar ik lees een waarschuwing van een schrijver die ik zeker ter harte zal nemen.