De buren zijn niet welkom

20140106-170040.jpg
Imponerende verentooi om de buren weg te jagen.
Vandaag is er onenigheid tussen de twee families zwaan in het veld. Eerst zag ik de vier jonge zwanen liggen in de wei. Alleen nog herkenbaar door hun bruinige veren. Ze zijn net zo groot als hun ouders. Even dacht ik dat de ouders ze nu dan toch verlaten hadden. In tegendeel. De jongen worden verdedigd tegen de naderende buren. Vader en moeder zwaan waggelen uit de sloot en zetten zich op. In vol ornaat waggelen ze naar de ‘bedreigende’ buurfamilie. De jongen vliegen door de lucht, zij gaan het naderende geweld uit de weg. Even later vliegen de zwanen elkaar letterlijk in de veren. Indrukwekkend. Wel een beetje stom. Er lijkt me toch meer dan genoeg ruimte voor twee gezinnen zwaan in het veld rond Buren.

Nu het steeds kouder wordt, behalve misschien vandaag, vraag ik me af hoelang ze nog blijven. Hoe brengen mijn zwanen de winter door?

Eerst maar eens opgezocht welke zwanen het zijn. In Nederland zijn drie soorten zwanen. Grote, kleine en knobbelzwanen. Knobbelzwanen zie je in de zomer, eigenlijk het hele jaar. Dat zijn dus de zwanen op de weilanden bij de Aalsdijk. De grote en kleine zwanen zijn wintergasten. Dus ze gaan niet weg?

Leuk om te lezen over de knobbelzwanen. De fans schrijven dat het gracieuze vogels zijn. Misschien wel als ze majestueus drijven of luid fluitend langs vliegen. Lopend in een wei lijken het net waggelende eenden. En ik leer ook dat ze niet door iedereen even geliefd zijn. Boeren met een melkveebedrijf zien er vooral concurrenten om ’t gras in. Knobbelzwanen eten voornamelijk gras en waterplanten. Het energierijke Engels raaigras, de grassoort die in weilanden wordt ingezaaid voor de koeien, is ook voor knobbelzwanen prima voedsel. Dat geloof ik zo. De boerderij in het veld heeft zelfs twee gezinnen te gast.

Knobbelzwanen zijn trouwe dieren. De partners van een broedpaar zijn meestal hun hele leven samen. Sterft een van de vogels dan zoekt de ander soms pas na enkele jaren, een nieuwe partner. Ze verzorgen samen de jongen voor een heel jaar. Dat is ook wat je kunt zien bij de Aalsdijk. Volgroeide jonge vogels hebben eerst een lichtbruin kleed. Naarmate ze ouder worden, worden de dieren witter. Ze missen de knobbel en hun snavel en poten zijn nog donkergrijs. Wanneer ze het verenkleed van een volwassen zwaan krijgen, verjagen de ouders hun jongen. Ik denk dat het niet lang meer zal duren dat ook onze zwaantjes op eigen vleugels verder moeten. De ouders verjagen hun jongen. Vast geen last van het lege nest syndroom. Ik ben wel heel benieuwd waar de jonge vogels dan naar toe gaan. Op zoek naar een nieuw gebied?

Over de verspreiding van de knobbelzwaan is het volgende te vinden: Knobbelzwanen zijn vooral aan te treffen in de gematigde delen van Europa en hebben een relatief onregelmatige verspreiding. Vandaar dat er bijna geen zwanen zijn rond Buren, behalve twee families naast elkaar op de Aalsdijk. Lekker onregelmatig. Over twee jaar zijn de jongen pas echt volwassen. De kans is groot dat ook zij achter de dijk gaan nestelen.

20140106-170059.jpg
Als dreigen niet genoeg is, vliegen we ze aan.
Zo doet familie zwaan.

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s