Waarom schrijft iemand.

Daar zijn zoveel redenen voor. Toon Tellegen beschrijft een van de belangrijkste redenen in zijn gedicht ‘Waarom schrijf ik’. ‘Ik schrijf omdat ik wil schrijven dat ik gelukkig ben.’

Schrijven helpt je op zoveel verschillende manieren. Je hoeft niet direct een boek of een blog te schrijven. Klieder maar gewoon een schriftje vol met wat in je hoofd zit. Elke dag vijf tot tien minuten spui je al je gedachten op papier. Ook die rijtjes. Wat je allemaal wel niet van plan bent, wat je allemaal nog wilt, waar je je allemaal druk overmaakt. Na een paar dagen merk je al dat je hoofd leger en je nachten rustiger zijn. Aan die lijstjes hoef je helemaal geen waarde te hechten. Het zijn geen opdrachten. Je hebt het opgeschreven, je kunt het niet meer vergeten en dus spoken ze niet meer.

Vasthouden en loslaten is een stuk makkelijker als je schrijft. Wat mij helpt is om te proberen alles van waarde op te schrijven. Hoe somber en verdrietig ik ook ben, als ik schrijf over een ontluikend sneeuwklokje, komt er een glimlach op mijn gezicht. Hoe zo therapeutisch schrijven?

Ik houd helemaal niet van het idee en het begrip ‘therapeutisch’. Maar het helpt wel. Vrijdag in de Hofhouding met de schrijfster van de Klaarheid en een andere cursiste geschreven en voor het eerst kan ik ook schrijven over iets heel verdrietigs. Het helpt me. De medecursiste heeft hetzelfde. Ook zij schrijft op wat ze moeilijk vindt en welke gevoelens daarbij spelen. Afstand nemen van je gevoel om te kijken of je er ook anders mee kan omgaan.

Toon Tellegen – Waarom schrijf ik

Ik schrijf omdat ik wil schrijven
dat ik gelukkig ben.

Op een dag zal het zover zijn
en zal ik schrijven-
met mijn tong tussen het puntje van mijn tanden,
en met rode oren en rode wangen;
ik ben gelukkig.

Als ik daarna ooit nog twijfel
en meen dat ik verdrietig ben of de wanhoop nabij
of zelfs reddeloos verloren,
kan ik altijd opzoeken wat ik werkelijk ben:
gelukkig.

Uit: Er ligt een appel op een schaal
Amsterdam, Querido, 1999.

In plaats van een oud verhaal in de herhaling een nieuw bericht gemaakt. Ik was van plan het stukje ‘Schrijven in de Hofhouding‘ te herplaatsen. Veel gelezen blogje dankzij het delen op Facebook door de leermeester (de Klaarheid) . Het is net zo leuk om nog een keer te beschrijven wat er gebeurt als je ‘zomaar’ schrijft met wat hulp van Hetty. Je schrijft niet zomaar. Je schrijft over wat je bezighoudt. Je hoeft het niet te delen met de anderen. Als je het wel deelt, krijg je lieve gedachten terug die je weer een stapje verder kunnen helpen in het loslaten.

20140222-101052.jpg
Sneeuwklokjes in een oud vaasje uit Helmond.
Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s