Lente narcis
Alles is vroeg.
Te vroeg.

Pluk de dag. Dat is mijn motto. Niet dat ik dat altijd doe. Te weinig. Net als de meeste mensen. Als het mooi weer is, voel je je misschien wel gelukkiger. Maar echt genieten van elke dag komt er vaak niet van. Te druk. En wat geeft het? Morgen is er toch weer een dag?

Maar nu weet ik het weer. Dat er momenten zijn waar taal niet helpt, woorden geen betekenis hebben. Misschien alleen nog om het moment vast te houden. Om met verhalen te proberen de tijd terug te halen. Momenten waar je keel dik en je gemoed zwaar zijn, ondanks de stralende zon en de vogels die zingend genieten van de warmte.

En dan is er eigenlijk maar een oplossing. Alles stil zetten en weer heel langzaam opstarten. Zoeken naar wat van waarde is. Genieten van het moment. En hopen dat het lukt om terug te vinden waar het omdraait. Leren om weer te genieten. Carpe diem.