Alweer éénentwintig

Het begint met een maagdelijk witte tafel. Plek genoeg voor twintig man bij ons in de deel.
Het begint met een maagdelijk witte tafel. Plek genoeg voor twintig man bij ons in de deel.

Onze jongste zoon is al bijna 21. Het weekend van het Lingefeest vieren we zijn verjaardag met een 21-diner. Helemaal hip om met je oude en nieuwe vrienden samen te eten en te feesten in de stad waar je bent opgegroeid. Kunnen je ouders ook eens zien met wie je tegenwoordig omgaat. Daar gaat het natuurlijk niet om. Doel is dat je nieuwe vrienden meer leren over jou en de plaats waar je bent opgegroeid. Een belangrijk onderdeel vormt het stappen na het diner. In Buren is dat alleen een beetje lastig. Er zijn gewoon geen kroegen waar onze jeugd zich kan vermaken. Maar we wonen niet voor niets op het platteland. Een tentfeest is uitermate geschikt om de sfeer te proeven van je geboortegrond.

Bij de voorbereidingen van het diner sta ik te strijken. Tafellakens, servetten en de overhemden van de mannen. Als Han even binnen komt vind hij het vreemd ruiken. Dat klopt. Ik strijk bijna nooit. En nu ruikt het naar een babykamer. Schoon en warm. Dankzij die lucht heb ik spontaan even een terugblik naar bijna 23 jaar geleden. Hoogzwanger van de eerste was ik alleen maar aan het poetsen. Tussen de verbouwing door (nieuwe keuken en eetkamer, kamer voor de baby was er al) werd het hele huis ontsmet. Alle babykleertjes en (stoffen) luiers gewassen en gestreken en nergens rommel of viezigheid. Knap als je aan het verbouwen bent. Wat is er inmiddels veel veranderd. Wat dat betreft kan ons huis kan wel weer eens een grote schoonmaak gebruiken. Maar ik mis die tijd niet. We gaan vandaag enorm genieten van onze grote mannen.

Het diner met de twintig mannen is geweldig. Gelukkig doen ze net alsof wij er niet bij zijn en horen we de sterkste verhalen over onze zoon. Ze houden elkaar flink voor de gek met een serieuze ondertoon. Echte vrienden kunnen wel tegen een stootje. Om een uur of elf gaan ze naar het tentfeest. Ook daar gebeurt van alles wat je niet verwacht. Blijkbaar vormen twintig mannen in een overhemd een leuke aanleiding om te stangen. De hele groep slaapt bij ons en de volgende morgen krijgen we de verhalen in geur en kleur. We weten weer dat we in de Betuwe wonen. Of zou het overal zo gaan? Feesten, zuipen en daarna lekker matten. Wat is het toch lang geleden dat ik jong was…

Schoon op. Het eten de drank. Duidelijk genoten.
Schoon op. Het eten en de drank. Duidelijk genoten.
Advertenties

9 gedachtes over “Alweer éénentwintig

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s