Een heel klein woord om uit te drukken hoe ik me voel. Machteloos, boos, maar vooral verdrietig. Zoveel mensen gedood en gewond door een paar extremisten.

  
Wat een pech om juist daar te zijn waar de bommen knallen. Iets wat de getroffenen en hun familie nooit zullen vergeten. Hun leven is voorgoed veranderd. Wij zijn volgende week gewoon weer druk met van alles. Vergeten het niet echt, maar het kleurt niet langer onze dag. 

Wat het doel is van deze ongerichte agressie blijft een raadsel voor ons Westerlingen. Hoe, waarom, er zijn alleen maar vragen. Geen antwoorden. 

Ik geloof. Ik geloof in mensen. Elke dag weer. Als de zon het toelaat, #Jesuisenterrasse.

Advertenties