Zo voel ik me nu. Mijn tijdelijke baan loopt ten einde. Op zich was het te verwachten. Een contract voor vier maanden is een contract voor vier maanden. Einddatum 31-12-2018. Aan de andere kant zie ik dat er zóveel werk is. Er zijn echt extra mensen nodig. Dat blijkt ook wel, want de contracten worden verlengd voor een deel van de flexpoel. Geldt dat ook voor mij? Afgezien van een moeizame start – de computersystemen werkten niet mee – krijg ik de voor mij nieuwe werkwijze en systemen snel onder de knie. Mijn mentor is zeer tevreden.

De veehouders waar ik kom, ontdooien tijdens de controle en vertellen vaak meer dan nodig. Ik geniet van de klus, zelfs als ik een slecht nieuws gesprek heb.

Alle kans van wel

Denk ik. Maarrrrrrrr ik ben wel de oudste van de pool. Zou dat meewegen? Uiteindelijk zit ik er nét niet bij. Nummer 11 op de lijst – 10 mogen door. Dat doet echt zeer.

Morgen gaan we met zijn allen iets leuks doen. Wandelen en lunchen. Samen met de organisatoren bedenk ik iets leuks. Tsja, ik heb vaker een afscheid meegemaakt en ik weet hoe fijn het is om aandacht te geven aan de mens: hoe belangrijk ben je voor elkaar, hoe denk je straks terug aan de mensen waar je mee samenwerkt?

Dat maakt dat ik in ieder geval wel zin heb om morgen samen te zijn. Voor de helft gewoon een uitje met collega’s, voor de rest een ongewenst afscheid. Ik ga er van genieten.

Nog meer dubbel

Wat vind jij van deze dame? 18 jaar. Een bejaarde koe. Bijzonder dat ze er nog mag zijn. Te oud voor kalfjes, melk geeft ze allang niet meer. Ze heeft geen kracht meer om buiten te grazen. De boer heeft respect voor haar jarenlange trouwe dienst en houdt haar op de grup. Als ik de foto op Facebook deel krijg ik vreemde reacties: ‘wat zielig’, ‘triest’. Lees ik het goed? Zien mensen niet dat het een wonder is dat deze dame mag genieten in de ouderwetse grupstal? Nee, ze zien alleen dat ze aan een touwtje in de stal staat…

Misschien is dat wel een van de redenen dat boeren blij met mij zijn als controleur. Ik begrijp ze. Ik begrijp de veehouderij. En ik heb respect voor een boer die een koe aanhoudt die allang niet meer productief is. Maar ik begrijp ook dat niet elke boer ruimte heeft om het ook zo te doen.

Verbaasd?

Verdiep je dan maar eens in de wetgeving waar de landbouw mee te maken heeft. De regelgeving leidt tot gedwongen efficiency waardoor extra zorg een luxe wordt.